Over life intelligence, human intelligence en artificial intelligence

Posted on

Life intelligence beschouwt de aarde als een planeet in een onzegbaar groot universum waar wij als mensheid een fractie van tijd mogen leven in balans met de natuur. Leven om het elke generatie beter achter te laten dan we het aantroffen. De mens is een schakel in een ketting met een hoger, onbekend belang.

Human Intelligence ziet de aarde als het centrum van het universum. Dat heeft er toe geleid dat we de aarde beschouwen als een vijfsterrenresort waar we alles kunnen opsouperen. Extreem consumentisme waarbij individualisme hoogtij viert.

Human Intelligence betekent dat we alles door anderen laten oplossen, ons ongeluk en falen aan anderen wijten en de staat verantwoordelijk houden voor ons (on-)geluk. We willen en kunnen steeds minder zelf doen. Specialisatie noemen we dat. Het klinkt goed maar uiteindelijk zijn we inactieve mensen die zelf niets meer bedenken, een leven lang niet leven door keuzestress of ‘fear of missing out’. We zijn angstig en zien overal gevaar.

Beeld: Gerd Altmann

Artificial Intelligence is de overtreffende trap van Human Intelligence. We kunnen niet meer kiezen en vluchten weg voor de consequenties van onze keuzes. (Wie slaat niet de ogen neer als hij de beelden ziet van een slachthuis, oorlogsgebieden of de ellende van een ander?) Omdat we zelf de gevolgen niet meer durven zien, geloven we dat machine learning, gevoelloos maar gewetensvol, de keuzes kan en durft te maken die wij niet meer kunnen maken.

Maar wie codeert die artificial intelligence? Optimisten geloven in absolute goedheid. Zwartkijkers voorzien aan doem en dictatuur. De waarheid is zo oud als onze geschiedenis: een hele boel goede bedoelingen met goede resultaten en een aantal onvoorziene gevolgen die helemaal verkeerd uitpakken. Geloven in een perfect Aritificial Intelligence is als geloven in een God die je vrijwaart van alle pijn: een geloof. Geen wetenschap.

Artificial Intelligence kan heel veel voor ons en de wereld betekenen. Het laat ons probleem onverminderd: wij moeten de knopen doorhakken. Zolang wij niet klaar zijn met eerlijkheid, vrijheid en ethiek kunnen en mogen we niet verwachten dat een ‘machine’ dat wel kan.

En zo is de kring weer rond. Zonder Life Intelligence wordt Artificial Intelligence een complete ramp. Het leven en de manier waarop we dat doen is onze verantwoordelijkheid. Zonder Life Intelligence wordt Artificial Intelligence een rigide vinkjeslijst die uiteindelijk voorbijgaat aan elk belang. Zelfs aan dat van zijn scheppers.

Wat zal het verschil gaan maken? Wat wordt de kritische factor die bepaalt of artificial intelligence onze redding of ondergang zal zijn? Ik ben er van overtuigd dat we de artificial intelligence niet moeten ontwikkelen vanuit human intelligence. Dat is gericht op eigenbelang en het belang van de eigen groep, het is gericht frustratiemijdend en gaat moeilijkheden uit de weg. Sturen we de nieuwe ontwikkelingen in de a.i. vanuit life intelligence, dan sturen we vanuit moed, liefde en compassie. Dat zijn essentiële basiswaarden voor iets wat zo intelligent kan worden en wat we wellicht nooit meer ‘uit’ kunnen zetten.